Delegasyon ile rehberlik iç içedir. İyi yönetici bu dengeyi daima korur. Yeni atamalarda ve terfilerde tecrübesizlik bir üst’ün rehberliğini ön plana çıkarır. Ancak delegasyon yapılmazsa ve kişiye yönetilebilir, telafi edilebilir hata yapma hakkı tanınmazsa tecrübi kişisel gelişme hiçbir zaman sağlanamaz.

Patronlar çoğunlukla işlerini delege etmeyi sevmezler. İşi bir profesyonele/astına yapması için tevdi etseler de mutlaka ucundan kıyısından işin içinde olmak isterler. Hele iş kendi uzmanlık alanları içindeyse çalışan yandı. Bir anda kendini patronun katibi gibi hisseder ve demotive olur.

Kurucu patronların ve kaşarlanmış profesyonellerin çoğu yetki devretmekte/delegasyonda daima zorlanırlar. Buna oyuncağı elinden alınmak istenen çocuk psikolojisi ile direnirler. Halbuki iş dünyasında yaşanan başarı öykülerinin tümünde “Takım çalışması ve doğru iş bölümünün yapılmış olması” yani delegasyon vardır.

Delegasyon ile rehberlik iç içedir. İyi yönetici bu dengeyi daima korur. Yeni atamalarda ve terfilerde tecrübesizlik bir üst’ün rehberliğini ön plana çıkarır. Ancak delegasyon yapılmazsa ve kişiye yönetilebilir, telafi edilebilir hata yapma hakkı tanınmazsa tecrübi kişisel gelişme hiçbir zaman sağlanamaz.

Üstün astına karşı temel görevleri;

-Ast’a atandığı pozisyon itibariyle görev ve sorumlulukları açıklanır,

-Kendisinden ulaşması istenen hedefler paylaşılır,

-Yönetici ye bu hedeflere ulaşabilmesi için tam yetkilendirme(Delegasyon) yapılır,

-İşi nasıl ve hangi yöntemlerle yapacağına karışılmaz,

-Yöneticiden kuruluşun etik değerlerine ve uyulması gereken genel iş kurallara aykırı davranması beklenmez.

Bu gibi yanlış uygulamalar veya kararlar alınması halinde yöneticiyle yüz yüze görüşülerek durum kendisine açıklanır ve uyarılır. Fakat hiçbir zaman yöneticinin işi/görevi elinden alınmaz. Buna uyulmaması halinde yönetici işlerini bilinçli veya bilinçsiz bir üstüne yaptırmaya/delege etmeye başlar. Bu üst yöneticinin astının işini yapar hale gelmesine ve detaylarla uğraşmaktan asli işlerinde aksamaya ya da sürmenaja neden olur.

Herkes kendi işini yapmalı

İşini iyi yapamayan uyarılmalı, rehberlik verilmeli, yol gösterilmeli, eğer çok fahiş bir hata yapıyor ve ısrar ediyorsa ikna edilerek onun doğruyu yapması sağlanmalı.

Gene de işini yapamıyorsa yerine daha iyi yapan getirilmelidir. Her yönetici elini taşın altına koymalıdır. En tehlikeli delegasyon üste yapılandır.

Karar almada gecikme: Otoparkçılık;

Yöneticilerin çoğu zaman içine düştükleri en büyük handikap karar almada zorlanmaktır. Bunun çeşitli haklı ve makul gerekçeleri mutlaka vardır. Yönetici alması gereken kararları tek başına veya başkaları ile birlikte alacağı kararlar şeklinde ayrıştırmalıdır.

Alacağı kararların önceliğini ve zamanlamasını ve karar sürecini doğru belirlemelidir. Yöneticinin tek başına alması gereken kararların zamanında alınmamasından doğabilecek zararlar genellikle ölçülemez! Karar almada gecikme sıklaşırsa, bu alışkanlığa dönüşür ve sorunları otoparka alma zamana bırakma yöntemi kendiliğinden gelişir.

Diğer çalışanların performansını da etkileyen konularda karar almada gecikme /otopark uygulaması yaygınlaşırsa organizasyonel verimliliği düşürür.

Konuyla ilgili meşhur söz, “En kötü karar kararsızlıktan iyidir.”

Yeni yöneticiler en iyi ve doğru kararı alabilmek için çoğu zaman karar almayı bilerek geciktirirler, oysa doğru birden fazladır ve en iyi doğruya çoğu zaman istenilen zamanda ulaşılamayabilir. Doğru zamanda alınan karar en doğru karar olmasa bile işin performansı için en iyi karardır. Yeni yöneticilerin karar almakta zorlandıkları ve tek başlarına almak istemedikleri durumlarda yatay ve dikey diğer yöneticileri kararına katmasında veya bir üstü ile karar almasında her zaman fayda vardır. Öyle kararlar vardır ki herkesin taşın altına elini koyması gerekir.

Kurucular, patronlar istisna.Onlar isterse taşı da yuvarlar. Bize uyarmak düşer.

Kendi yuvarlayan ağlamaz.Saygılarımla

Yazarımızın bu yazısı Retail Türkiye Dergisi’nin Aralık 2009 – 10. sayısında yayınlanmıştır.