Karlılığın artırılması ve maliyetlerin düşürülmesi için öncelikle kuruluşta verimliliğin sağlanması, iş süreçlerinin gözden geçirilmesi gerekir. Şirketin tedarik zincirinin verimliliği sağlamalı, hammadde malzeme alımları başta olmak üzere, üretim prosesleri iyileştirilmeli her alanda tasarrufa odaklanılmalıdır.

Gene bir mali yılın daha sonuna geldik, şirket yönetimleri, iş sonuçları ve karlılıklarını değerlendiriliyor, gelecek yılın bütçesinde son düzeltmeler yapılıyor. İşletmelerin üst yöneticileri yeni yılda karlılıklarını artırmak, giderlerini azaltmak için yeni fikirler, projeler üretmeye başladılar.
Her yılın sonunda karlılık hedeflerine ulaşamayan kuruluşlar yeni yılda karlılıklarını artıracak önlemler alırlar. Bu önlemler arasında kısa vadede  en kolay uygulamaya geçirilebilecek  olanlar öncelikle uygulamaya sokulur.
Şirket karlılıklarının geliştirilmesi için alınacak en tehlikeli kararlardan birisi tecrübeli ve kıdemli elemanların işten çıkartılarak şirkete  ücret maliyeti daha düşük personelin işe alınmasıdır. Bu uygulamayı  yapan kuruluşlarda personelin kurumsal sadakati kaybolur. Şirkette kalan çalışanlar sürekli iş arayışına girer ve performansları düşer.
Halbuki bir işletmenin en önemli değeri insan kaynağıdır. Bir işletmede kıdemli çalışanların iş tecrübeleri ve kurumsal birikime katkıları her zaman adil ve objektif kriterlerle somut olarak ölçümlenemez. Kıdemli çalışanların ücret yükünden kurtulmak ve yerine daha ucuz eleman almanın getirdiği tasarruf çok kolay hesaplanabilir. Ancak işten ayrılan kıdemli çalışanların tecrübelerini kaybetmenin  kuruluşa yükleyeceği ek maliyet zaman içinde ortaya çıktığından hemen hesaplanamaz. Bu nedenle karlılığın artırılması ve maliyetlerin düşürülmesi için öncelikle kuruluşta verimliliğin sağlanması, iş süreçlerinin gözden geçirilmesi gerekir. Şirketin tedarik zincirinin verimliliği sağlamalı, hammadde malzeme alımları başta olmak üzere, üretim prosesleri iyileştirilmeli her alanda tasarrufa odaklanılmalıdır.
İşverenlerimiz, üretilen katma değerin getirisini paylaşırken tecrübeli insan kaynağının hak ettiği payı almasına özen göstermelidir.
Unutulmamalıdır ki bal yapan arının kovanından balın tamamı alınmaz, arının beslenmesine yetecek miktarda bal bırakılır.
Arının hakkı olan balı alıp ona şekerli su bırakan  üreticinin ürün kalitesi bozulur ve satışları düşer.
Her işletmenin gelirinin dört doğal tahsildarı vardır; girişimciler, hissedarlar, çalışanlar ve devlet.
Bu dört doğal tahsildarın gerçek patronu ise müşteriler yani tüketicilerdir. Hissedarlar daha fazla kar payı ister, çalışanlar daha fazla ücret ve teşvik ister, devlet daha fazla vergi almayı ister. Fakat gerçek patron olan  tüketiciler ise fiyat /kalite dengesi makul kurulmuş mal ve hizmet isterler.
Bu gelir paylaşım zincirindeki dengeyi kurmak kuruluşların üst yönetimlerinin asli görevidir. Fakat sürdürülebilir karlılığı sağlamanın anahtarı her zaman olduğu gibi müşteri memnuniyetinin korunması ve sürekliliğinin sağlanmasıdır.
Kazancın bölüşümünde, paylaşımda adalet her zaman iş sahiplerine artı kazanç olarak geri döner.

Yazarımızın bu yazısı Retail Türkiye Dergisi’nin Kasım 2014 – 69. sayısında yayınlanmıştır.