Eğer yönetim az suçlu, çok suçlu diye ayrım yaparak gereken temizliği yapamaz ise bu hatasının bedelini mutlaka kurumsal itibarından öder.

Şirketlerin her yıl personeli için yıllık performans değerlendirmesi yapması ve bu sonuçlara göre çalışanlarını ödüllendirmesi esastır.
İşini iyi yapan personel mutlaka maaş artışı ve prim vs gibi maddi ödüllerle veya plaket, takdir belgesi vs gibi manevi ödüllerle ödüllendirilmelidir.
Yılsonu kapanışından sonra yeni yılın ilk iki ayı içinde her şirket genellikle halılarının altını temizler. Bu nedenle gerçek performans yeni yılın mart ayında ortaya çıkar!
Şirketlerin enflasyon zamlarını yılsonunda çalışana yansıtmaları, ancak bir önceki yılın performans zamlarını ve prim vs gibi ödüllendirmelerini mart ayında yapmaları gerekir.
Şirket çalışanları hatalarını halı altına süpürüp kamufle ettikleri için çoğu zaman yıl içinde oluşan pislikler yıl içinde farkedilemez.
Şirketlerin yöneticileri bu halıları temizlerken bu kirliliğe neden olanları da belirleyip onlardan kurtulmaları gerekir.
Bu pisliklere neden olanlar şirketten ayrılmaz ise şirketi pislik sarar ve şirketi çalışanlar için yaşanılmaz hale getirir.
Performansı yetersiz çalışanlara gösterilecek olan tolerans şirkette görevini hakkıyla yapan diğer çalışanların motivasyonunu bozmakta ve verimliliklerini düşürmektedir.
Özellikle fahiş hata yapan personel ile kesinlikle çalışılmamalı ve bir şans daha verilmemelidir.
İşini iyi yapmayan personel ise yılın sonunda yapılan performans değerlendirme görüşmesi sonrası yasal süreçlere uygun biçimde mutlaka işten çıkarılmalıdır.
Genellikle fahiş hata yapan personel, yönetici iflah etmez. Hatayı yaptığı anda hemen bedeli ödetilmez ise ileride şirkete daha büyük zararlar verir, bedeller ödetir.
Çalışanlar bir takımdır ve fahiş hata yapan personele birşey yapılmadığını gözlemlerler ise bunu yönetim zafiyeti olarak algılarlar ve şirkette fahiş hata yapan çalışan sayısı artmaya başlar.
Bu aşamadan sonra hata virüsü şirketi sarar ve en iyi ortaklık suç ortaklığı kuralı işlemeye başlar.
Bu aşamadan sonra şirketin islahı daha da zorlaşır ve şirketin varlığını sürdürebilmesi riskli hale gelir. Özellikle satış şirketlerinde harcama fonlarını iyi yönetemeyen, iyi risk yönetimi yapamayan, para batıran personel ile asla çalışmayınız.
Çünkü bu hataları yapanlar uyarıldıklarında bu bana ders olsun demezler, bu onların iş yapış tarzı haline gelmiştir, affedersen gene para batırır, gene bütce aşımı yapar.
Yayınlaması gereken raporları zamanında hazırlayamayan personelle çalışmayın. İş üretmek yerine devamlı mazeret üreten, iş yerinde uyumu huzuru bozmayı alışkanlık haline getiren, işin nasıl yapılamayacağını anlatmayı marifet edinmiş personelle çalışmayın.
Genellikle bu tür fahiş hataları yapan yöneticilerle çalışmaya son verilmez ise yönetici ve personeli arasında suç ortakliği oluşmaktadır.
Yatay veya dikey pozisyondaki bu ortaklar arasında iş yerinde müthiş bir dayanışma sergilenmektedir. Basiretli ve ferasetli üst yöneticiler şirketlerinde bu gibi yapıların oluşmasına izin vermemeli ve bu yapıların farkına varabilmeli, bu tür şebekeleşmelerin oluşumunu engellemelidir.
Gerektiğinde ucu nereye kadar giderse gitsin performans sorunu yaşanan personeli kurumdan temizleyebilmelidir.
Şirketlerde işini doğru yapamayanı, “Fahiş Hata Yapanı” alleme-i cihan da olsa işten atacaksın, asla tolerans göstermeyeceksin. Gerektiğinde bu hataya bulaşanların tamamını işten atmak gerekir.
Eğer yönetim az suçlu, çok suçlu diye ayrım yaparak gereken temizliği yapamaz ise bu hatasının bedelini mutlaka kurumsal itibarından öder.

Yazarımızın bu yazısı Retail Türkiye Dergisi’nin Şubat 2013 – 48. sayısında yayınlanmıştır.